Şiir Ayaklanması

Diyalektik hüzünlerde bir tıraş

İsmimin kaporasında unutulmak hançerim

Kim batırdı kim eşeledi kim yaraladı

Hiç bilmem

Ben adımı adında sattım zannederim

İçimin yağlarında eriyen bezeli sen

Hangi ocağı açık unuttun

Hangi gidişte beni pişirdin

Hiç bilmem

Ben içimin dipsiz kuyusunu

Aşkında yemledim

Korkularımın kavalyesi

Hangi yalnızlık bizi aşka boyadı

Hiç bilmem

Rest çeker ressam fırçası

Pencereden düşer şairin

Şiir ayaklanması

Ağlarım agucuk diyen bebek

Sesiyle;

Sana dokundurur gözyaşları beni

Ürkme

Alacak verecek hesabı kalmaz bugünün

Şiir pastırması kokar kalbim

Bir itişte sana düşerim

Ayaklanma

İrisin sana yeşillenesi tutar

Orman sever kalbin

Zannederim…

Mübalağa sevgilim

Öptüğün aşk kemiğim kırılır

Arz ederim

Azı sende

Çoğu bendeyken tükenişlerin…