Şiir Değil Şiiri Okumak
Karanlığın en dibindeyiz ya,
Ya da
Hissindeyiz..
Dipsiz bir kuyuya çevirmiş haramiler
Git gide yoksullaşan yaşamı..
Darp edilmiş,
Gasp edilmiş
En temel haklarımız..
Zorbalık zıvanadan çıkmış
Çıkmakla da kalmamış,
Masumiyeti de suçlu ilan etmiş
Ve
Gözgözügörmez bir halde
Gizli saklı da değil haaa!
Ayn salyalarında
Ayan beyan çırılçıplak aranmışız..
Düş(ünce)lerimizi yarğılayıp
Ters kelepçe takmışlar insanlık onurumuza,
Yinede teslim alamamışlar umudumuzu,
Gülüşlerimizi..
Bilmezler ki;
Mart'ın doğası,
Toprağın yasası,
Tohumların tohumunun nidası
Dır bu
Gecikmiş olan ve
Gelecek,
Patlayan tomurcuk,
Dağlardan kopup gelen sel gibi
Fabrikalardan, tarlalardan
Varoşlardan
Sokak aralarından
Şehrin kalbine
Uzatıp nasırlı ellerini
Kendi yarınlarına mührü vurmak için
Özgürlüğü ve
Güneşi sıcaklığından öperek
Ve
Işığı gülümsemeye çevirerek
Bir tek
Bir çeyrek
"Ben"lik
Bezginlik
Karamsarlığa geçit vermeden
Yüzlerce yıllık arabesk psikozundan
Bir anda sıyrılacağız
Bir anda
"Biz" olmanın yenilmez gücüyle
Yırtacağız zulmün ziftli seceresini
Ve
Alıp zindan karanlığından gün ışığını
Akıtacağız bebelerin avuçlarına
Kendi hızıyla paralel
Akıtacağız hızlıca
Sınıfsal hesaplaşmanın serinliğini
Alev topu yüreğimize
Özgürlük şarkılarını çınlata çınlata
Yıldızlara taşıyacağız
Yaşanılası o altın çağı
Ve çoçuklarımızın mutluluk kahkahalarını..
04/05:Mart:2021