Şiir Eskisi

- Giriş -

Gecenin kopçasına takılır yüreğin bazen

Ummak ateş pahasıdır

Yoktan yonga kopmaz / anlarsın

Hayası gibi yaşamın burulursun

Titrersin alabildiğine

Ellerin eski bir sıcaklıkta üşür

Sürekli fırtınalar çizer gece

Ölüm sakinliğinde durulursun

Düşlerim senden yoksun

Sen de yoksun

- Şiir -

Kan ayaklarla yürüdüm kızışkın

Nalla mıh arası sıkıntılar

Bunca çeki çile

Sesbüyültende eprimiş notalar

İniltilere sağır duvarlarda kör resimler

Işığa dargın

Öküz bağıracağına kağnı bağırır ya

Öyle gece

Gömülüp sessizliğe

Koza örmelerdeyim sensizliğe

İçimin koyaklarında

Toprağın çağrısını dinlemedeyim

Yazamıyor seni parmaklarım

Yalnızlığın sisinde

Kelimeler çiftleştiriyorum

Yeni söylemlere

Mevsimi bitik şiir eskisinde

Senden kalanlarım

Gözkapaklarım yok uyku yitik

Yılkıda yalnızlıklarım

İkiye bölüyor denizi ayın ışığı

Yarısında sen doğuyorsun

Yarısında ben boğuluyorum

Yırtıyor içimi karanlıklarım

Sevmeden bakıyorum kalabalıklara

Ölümü çekiyorum içime / seni kokluyorum

Gülmeyi gömüyorum karabasanlara

Ölüm dirim arası bir merak çatışması

Bıraktığın renkleri soluyorum

Tabancaya gidiyor sağ elim

Sol elim /

Okşamaya yüzünü

Becerip ölemiyorum