Şiir Gibi Sevelim

Hazandan kalma düşler kovalıyorum

eski bir yeşilçam filminden kalma afişler

ve bozuk bir plağın kulağa hoş gelen ezgileri eşliğinde

Bilmiyorsun ya da bilmezliğe vuruyorsun

Saat 8'i 15 geçtiğinde bir şeyler noksanlaşıyor bu tenha

şehirde...

Düşündüm de toprağa düştüğünde cemre,

Senin de yolun düşer belki buralara...

Bir adam, bir kadın

Adam üşüyor, kadın gülüyor...

Sen hep uzaklara dalar mısın?

Ne düşünür ne düşlersin?

Oysa şiire tövbem vardı.

Bozdurdunuz yeminimi...

Hazır mısın kalbinden kurşunlanmaya?

Bir köstekli saat dahi kurtaramaz seni...

Şiir gibi sevildin mi hiç,

Her sözcük sana dair oldu mu,

Gözlerin güneşte renk değiştirdi mi?

Offfff... Ne çok soru soruyordu adam...

Adam soruyor, kadın gülüyordu...

İki sözcük sanırım iki de gülücük

Bu sefer adam gülmeli kadın sormalı...

Dedim ki ona

Ezelim yalnızlık rüzgârları,

Ahirim hoyratlaşmadan sen...

Kusura bakmayın gözlerim

Daha ben gibi birine bakmadım hiç.

Yoruldunuz mu aynı yere bakmaktan?

Ben, ben gibi biri işte...

Ben, senden ötede; sen benden içeride.

Bir göz uçumu uzakta, bir söz duyumu yakında...

Belki de bundan sonra kainat

Zamanı eller kavuşsun diye uzatacak...

Sen vaveylâ, ben sükunet

Sussam çığlık çığlığa

Bağırsam usul usul

Gelir mi dersin göğüs boşluğumun mülteci yanı?

Acele et! 24 saatte 4 mevsimi yaşıyorum.

Sabah rüzgarlarıyla yapraklarımı döküyor,

İkindi üstü çiçek açıyorum,

Yatsı vakti kesiyorum oksijeni,

Kırmızı karlar yağıyor sokak çocuklarının üstüne.

Yaz yok Asya çöllerinde.

Kuru boğazlı fukaralara çay ısmarlıyorum.

Şikayetçi olmasınlar benden...

Gitme, hiç oluyorum...

Sonrası sonbahar, çürüyor sözcüklerim...

Ah ne mimar! Neden uzak kentlerde kendini ustalaştırdın?

Bir sabah, sabahın yanında sen.

Senin yüzünde tebessüm,

Masada kahvaltı, karşında ben.

Gökyüzünde nem kapar güneş...

Hadi bir fotoğraf çekinelim

Aynı anda aynı şeyi düşlerken...

Anısı kalsın bari bu şairin rüyasında ...