Şiir Hafiyesi

"ökçesine basılmış bir kundura gibi zaman"

Ne ben sendeydim, ne de sen bende

de'ler ayrı yazıldı bu mısrada

Ama bağlayamadı bizi

takvimler seni bana yazmalı şimdi

Zebun etti beni kasımın ayazına bu şehir

şiir döktüm yollarına

Lâl oldu kelimeler, kan kusturdu şair bozuntusuna

-çek ordan demli bir şiir dedi.

Ismarlama kelâmın vesikalık duruşuydu bu kalemin

N/azın demledi bu beyiti belki de

-Buyurun efendim şiiriniz, demini almadı yalnız...

"Hüccetîn al da gel ey nâzım

Meydâna yakın bir hane-i vîranımız vardır"

Şimdi artık hasret kokuyor esvaplarım

Hanem sessiz, yalnızlığa 180 kala

Sen tuttu yine yüreğim

Elimde bir kalem eskisi

Benzimde bir kelâm etkisi

Bir şiir düştü elimden,

Onu tut ki ben tutsun yüreğin

Ona da kendine de iyi bak...