Şiir-i Şarap- K(a)dın

İçindeki yalnızlığı bastırır şarap,

Bağbozumu hüzünler geberip durur

Yanı başında.

Yamacında serçeler,

Diz çöker yalnızlığa,

Ve bir ürkek ceylan

Ağlar...

Usulca.

Dağları rahat bırakmalı,

Rüzgarları rahat.

En azından sakat atları rah(at)

Vurmak-sızın...

Uçurtmalar

Rüzgarsız,

Dağlar karsız,

Aşklar yalnız olduğunda,

Geride kalan sonbaharda,

Kurumuş, sarı yaprakları

Süpürmeli çöpçüler...

En uzağa,

Tuzağa,

Tuza,

Toprağa.........

Buz/ağı,

Buz dağı aşklar gibidir, aşk dediğin...

Ancak büyüdüğünde anlarsın...

Ya damızlıktır sevda,

Ya da sadece süt veren, aklınca...

Ölümlerden, ölüm beğen artık

Yaşam şans vermedi ya, hani...

Hani ayaklarına dar geldi ya, yaşamak.

Yalın ayak,

Yarı çıplak

Yalın aşk...

Koş, çık duvarlarına, zemherinin

Koş yık, duvarlarını, esaret-i sevinin.

Sevmeye gelmiştin,

Git!

Harcın değil,

Sevilmek...

Gökyüzündeki güvercinsin ya, hani

Avlular sana göre değil,

Atılan buğdaylar doyurmaz karnını

Selalar okunan minarelere yakın durursun..

Minareler sana yakın.

Ölüm avutur seni,

O sahte güzelliğe vurulursun.....

27--3-2010sinop