Şiir Kıvamında

Yalnızlık ve ben

Sana bir şiir daha bugün

Gözyaşlarımla yıkanan

Kurutulmuş bir gül kıvamında ütüleyip

Defter arasına koyabileceğin türden

Olgunlaşmamış henüz

Gökle yer arasında

Daha yağmamış yeryüzüne bir damla

Bir yağmur damlası

Henüz çiğ

Aldım onu da

Umutla karamsarlık arasında kalırsan

Tüm kirlenmişliklerini geçmişinin

Silip süpürmeye hazır durumda olsun diye

Bir de hiç bilmediğin ellerimin

Kokusu sindi yapraklara

Yapmazsın

Durup koklamazsın

Ama olur ya bir gün nefes alamazsın

Sana nefes olsun diye

Şimdi tüm içtenliğimle

Okuyorum

Biliyorum duymayacaksın yine

Dinlemeyeceksin

Belki duysan da

Önemsemeyeceksin

Olur da bir gün

Zamansız kalırsın

Parçalanır tüm anlar

Tek bir parçaya sıkışırsın

Hüzün değil de

Bir bunalım gelir içine

Daralırsın

Bir gün hiç ummadığın bir anda

Biri gelir kapına

Hani sen kapıyı açmasan da

Kovamazsın belki

İçlenirsin kimbilir

Ya da yere göğe sığmazsın

Mutluluklar gelir çalar kapını

Paylaştıkça çoğalsın

Çoğaldıkça

Paylaşmayı istersin

Sadece o zaman

beni de al olur mu?