Şiir Ve Cenaze

mezarlıktaki tüm ağaçlar

dökün yapraklarınızı ıssızlığıma

ve zemheri soluklu rüzgarlar

vurun ayaz ayaz parmak uçlarıma

düşümde sallanan boş beşikteki kızım

ağla avaz avaz annesizliğine

içimde yaran sızım sızım

kavuşamadık kaderin burgacında

adam kılığında maskelenmiş mahluklar

soyunun tihniyetsizliğinizden

saklanmayın sömürdüğünüz duygular arkasına

âleni belirginliğiniz alnınızdaki kara lekeden

kıyafetsiz kelimelerin

giydirilmişliğiydi şiir

cenaze ise

onu boşverin

uğurladım kendimi az önce