Şiir29

saçlarının rengi bahar güneşi sarısı

kokusuydu

ılgıt yağmur baharda

yüzün sisli bir gecede

ay ışığı

gamzelerindi körpe tomurcuk gül

gözlerin

engin

derin

bir deniz

gözbebeklerindi

öksüz bir ada

dudağının rengi

cennet bahçesi kirazı

açılan

kat kat

kırmızı bir gül

ellerin

özgürlüğe giden bir alan

yollarıydı parmakların

bir tebesümün

gözlerimde azgın bir volkan

çılgınca

soğuk,kalın duvarları yıkan

duruşun

başaklardan daha nazlı

gölgesiydi

ince bir karda

sesin

beynimde bir çığlıktı

yürek duvarında yankılayan ard arda

ve

sen

yalnızlığıma gülen gülüm

yine gittin

bu baharda

bir ozanı mahkum ettin

o

artık

kara

bir

sevda...

(avcılar/isatnbul nisan-aralık 1984)