Şiirde Ölelim

//

Özlemek mi?

Öyle çok biriktin ki içimde

Senden ziyade her şeye yorgunum!//

Bir ömürlük sana geldim

Ve sustum!

Acılar derin ve kanamalı

Bir ucunda hasret

Diğer ucunda hüsran.

Ağlasam eylül'ün hüzününe kapılıp

Gurbetin acısına küfürler katıp

Tüm kapıları kapatıp sana gelmişken

Bir yanım acıya öfkeli

Bir yanım aklıma kırgın.

Acıya gülüyorsam

Yoluna mayınlar döşeli bir mülteci misali

Sana gelişimin hevesini kırma

Daha yolun başında kurşunluyorsan umudu

Yara almışsam döşümden, yapma!

Oysa ne çok acıyla sınandık

Gülen hayallerin fakiriydik

Ya hep eksik kaldılar

Ya da çabuk yıkıldılar.

Üstüme gelme!

Dilimin düğümünü çözdürüp

Çekiştirme, acıya direnen yanımı

Yok etme sana dair umudumu

Yoksunluğunun suç ortağı olmuşken

Zaman akıp gidiyor herkese, her şeye inat.

Ve bir şiire düşmüşse yolum

Kalemimin mürekkebiyse yüreğim

Sorgulayıp acımı katlama

Ya can cana kalalım

Ya da bir şiirde ölelim

Var mısın?

Dedim ya,

Senden ziyade her şeye yorgunum!