Şiirden Adam

Şiirden bir adam yarattım

Kirpikleri yüklem

Gözleri özne

Saçları gözlerime dolanan aliterasyondu

Pastoralların epiklere saldırdığı

Hiçbirinin ondan güzel olamadığı

Kıtaların noktaya kavuşmak istediği

Hiçbir vuslatın hece şiirine

Aruzun arzulu haline karışmadığı

Şiirden çok yakışıklı bir adam yarattım

Kalbimin merhaba güneşine doğup

Aklımın iyi geceler yıldızına yaslandı

Zamanla birlikte yaşlandık

Kafiyeleri birbirinden güzeldi

Şiirden bir adamım vardı

Ölse ebedileşir

Yaşasa kalemimi ağlatırdı

Unuttum adını

Şiirden bir gülüşü vardı...