Şiirin Kekreliği

Biz seninle

Geceyle güneşin

Ufukta kızarıp

Birleştiği gibi

Hiç yanmadık

Yanamadık

Üşüyen bir tene

Güneşin nüfuz etmesi gibi

Duldalarımıza girerek

Hiç değemedik

İşte tenlerimize

Bir kış günü

Aynı yorganı çekiştiren

Pay edemeyince

Sokuldukça sokulan

Olmadık

Olamadık mesela

Buz kesen ayaklarım

Bacaklarının arasına sığınmadı hiç

Ellerimi avuçlarının içine alıp

Üfleyerek ısıttığın

Olamadı

Yüzümüze süremedik saçımızı henüz

Ne bileyim

Susayan iki dudağın

Ağız dayayıp

Kana kana su içtiği

Bir pınarda

Hiç buluşamadı

Çatlak dudaklarımız

Dönüşümlü aynı sigaradan

Bir nefeste mi çekemez insan

Onu bile yapamadık ya

Denk gelip otobüs durağında

İliştiremedik gözlerimizi

Göz süzerek taşıyamadık bakışlarımızı

Sıkış tıkış

Alelacele

Acemice

Biz

An gibi

Aht gibi

Düşleyip birbirimizi

Rüyalarda

Düşleri çakıştırdık da

Aynı buluta yük olup

Şimşek gibi çakarak

Yağamadık kirpiklerimize

İşte

Avuçlarımızı

Saramadık

Öptürerek ellerimizi

Ne olduk

Ne olamadık biz

Kaldık

Kalakaldık

Öylece

Gecelerde

Geceden daha da karararak

Seninle ben

Bir

Masal

Bir roman

Kekre bir şiir

Sazda bir tel

Kimi kopuk

Kimi coşuk olduk

Dilden dile dolandık da

Dilimizden

Kendimize masalımızı okuyup

Sarılıp uyuyamadık hiç

Terleye terleye