Siirin Köse Tasi Oldugu

Bir umut gibi döktüreceksin ucunu kanattığın şiirleri

Ne yaşadınsa onları yazacaksın, yalnızlığı, yüz eskimesini

Sereceksin uzun süreçte, mevsimini yitiren iklimleri

Her başlangıcın yıkıntıları arasında öreceksin duvarları

Kutsal saydığın dokunulmazları.

Üzerini kapattığın yaraları

Götüreceksin umudu, dibinde kalan tortuları

Güne öyle öfkelisin ki yüz yılını bitirmiş virane konakların

Çim tutmuş kuzeyini güneşi öpmek istediğini

Hatırlayacaksın son, siyah beyaz resimleri

Oysa hayat uzun bir mısradan ibaret

Kati bir uykudan uyanmışçasına, serseri bir mayın gibi patlayacaksın

Amazon saclı kadının dudaklarında

Seyredeceksin yüzünü

İşte o zaman yazacaksın, mayasız, noktasız şiirini

Por dağlarında dalsız budaksız ağaçların sis'e meydan okuduğunu

Yeni bir umut ışığının yalın çıplak seni sardığını

Anlayacaksın yanı başında bir kadın olduğunu

Siirin köse tası oldugu

Basının agrısı.