Şiirin Zamanı Değil Şimdi

açıktan geçen sözcüklerin

ışığı çarpıyor süt limanlara

uzun havaları griye çalmış gökyüzünün

deniz yine ıslak,

yasak bölgelerinde karasularımın

yine yalnız,

at kestanelerinin kahverengisi ağaç diplerinde

yine ağlamaklı zamanı mısraların

iki boy derinliklerimde

sisini biriktirmiş dalgakıranlarım

çekilen sularına

denizler dalgasını geçiyor kıyıya

gidip dönüyor hüzünler

siya....siya

dalınacak bir düş bile yok derinliklerinde

üşümüş,

suya ilk değen avuçlarda dünlerim

şiirin zamanı değil şimdi

seni ele geçiremeyecekler yüreğim

(çağrısız bunalımlarım mısın ? )