Şiir/siz misiniz?

-Siz!

-evet siz!

harflerimin üzerinde gezerken gözleriniz

lütfen acı/t/mayınız

yeteri kadar ağlak sözcüklerim

birazdan, kendi gözlerinde boğulur imgelerim

Sahi, siz neden gelmiştiniz?

bir arkadaşa bakılıp, çıkılmaz bu şiirden

ya sonunda ölün şiirin

ya da çıkın hemen!

/siz düşünürken, ben delirip hemen geliyorum... /

demek hala buradasınız.

anlaşıldı,

bu şiirden çok ceset çıkacak

Anlatınız!

kabuk tuttu mu yaranız?

bilmiyorsunuz değil mi?

kabuk, maskesidir yar/an/ın

çıkardınız mı, devam eder kanama

peki, hiç şefkat üflemeli zaman bastınız mı?

Deneyiniz!

zaman demişken,

kaç oldu saatiniz?

Bir bakınız!

/düştünüz tuzağıma, kaçınız göz göze geldi zamanla, orası muamma /

bu şiiri zamansız yazdım ben

akrebi zehirledim

yelkovansa olabildiğine özgür

Siz!

hala oradaysanız,

sırtınızda bir de hançer olmalı

ihanet promosyonu

hani şu sırtınızı hangi sevdaya dayasanız

batan cinsinden

acil çekip çıkarınız!

Kirpiklerinizde hüzün bulaşığı gördüm

lütfen gidip yıkayınız!

bu şiire hüzün giremez!

elleriniz de titriyor sanki

neyse, onu görmezden geldim

şimdi lütfen gülümseyiniz!

şiir hatırası bir foto alacağım

/birazdan bitecek şiir ve hepimiz öleceğiz /

Siz!

yoksa, şiir/siz misiniz?

öyleyse,

hoş geldiniz

ve

güle güle gidiniz

/ şiir bitti /

şimdi lütfen ö l ü n ü z!

onüçnisanikibinon