Sıladan Gurbete Dönüş Destanı
gönülden yaralı geldim
sizlerden aralı geldim
ak gidip de yurduma
dönüp yaralı geldim
ayrılık saati geldiği zaman
boynuma sarılıp ağladı NİHAN
karardı gözlerim duman duman
gönülden yaralı geldim
ayrılmak zor oldu bu sefer
boynu bükük kaldı NİLÜFER
göz yaşı alnımda ter ter
sıladan yaralı geldim
deliyordu dağı Ferhat
pek üzgündü oğlum MURAT
derdim arttı kat kat
gönülden yaralı geldim
ayrılık ölümün biraz hafifi
yazılmış alnıma mâamafi
doyasıya sevemeden AFİF 'i
gönülden yaralı geldim
orda kaldı bacı kardaş
zehir oldu ekmek aş
gözlerimden sızan yaş
gönülden yaralı geldim
bu sıkıntılar para için
tüm ilçlar yara için
sanki doğdum bura için
gönülden yaralı geldim.
taneye dönerken sarı başak
bırakıp geldiğim oğul uşak
sardı çevremi bir acı kuşak
gönülden yaralı geldim
harman yeri sarı saman
gurbet yolları toz duman
sardı ruhumu bir acı güman
gönülden yaralı geldim
eşe dosta eyledim vedâ
çınlar kulağımda bir hoş sedâ
bulutlar üstümde koca bir dağ
gönülden yaralı geldim
yıkık bir değirmenim
çekildi suyum
yosunlu taştandı
yıkıldı kuyum
gurbet elde işte buyum
gönülden yaralı geldim
gönülden yaralı geldim
sizlerden aralı gelim
ak gidip de sılama
dönüp karalı geldim
1986-Brüksel