Sılaya Mektup

gönlümün sultanı

gözümün yagı

ümit işıgım

öbür yanım

merhaba...

önce senden

özür dilerim

kalbini kırdım istemeden,

biliyorsun!

özür dilemeyi beceremem

evelerim,gevelerim.

insan herşeyi burada anlıyor

yanıyor kahroluyor,

o zaman diyemediğim

dilimiz ucunda söylemediğim,

özrümü söylüyorum,

ve senden,ve senden

özür diliyorum.

yoksa seni kırmak

üzmek değildi dileğim,

kıymetsiz dünyanın

ne kıymeti var ki,

senin yanında.

unuturmuyum seni

dolaşırsın damarlarımda

memleketi de özledim

taşını arıyorum,

bazen başım çok ağrıyor

dayanamıyorum

sen üzülme sevdiceğim

senin için buradayım

şükredelim günümüze

dahada beteri var

senin hasretin beni yaşatan

senin özlemin beni burda,

dimdik ayakta tutan.

sen üzülme sakın orda

görecek gün var daha

belki bu gün belki yarın

olacağım yanında.

mektubuma son verirken

ağaran saçlarımdan,

bir tel bıraktım.

o anlatır hasretimi

seni nasıl sevdiğimi,

tam zamanıydı sanki

bakhele

kalemimin yağı bitti.

hoşçakal diyorum

istemeyerek

hiç canını sıkma sakın

bu çile de bitecek.