Silik Yüzümle Soluklanırken Kirpiklerinde

Geç de olsa anladım

Kendinden iten tavrının, bir kaçış olduğunu

Sevginden şüphe etmek değilken aslen niyetim

Yine de gücüme gitmişti

Sebebinden ziyade

İncinmişliğimi görmek istemeyişindeki hallerin.

Belki de âmâ taklidi yapmak isteyişimdendi

Her salise büyüyen mesafeyi geri çekmeyişin,

Zaten eğreti tutunmuşken bana özünde

Sadaka dilenmedim

Ayağına dolanan her fukara gibi.

Farz olmuştu

Her halükarda yolundan çekilişim...

Ve hiçliğim...

Silik yüzümle soluklanırken kirpiklerinde

Belli ki...

Belli ki sen haklısın...

Tüm ağırlığıyla omuzlarken gerçe(ği)kleri.

Mayıs 2012 / NÜS