Silsile*

-Bana iyi sonlu masallar anlatın, bayım.

Dudaklarımdan dökülen suskunluğu

uygun adımlarla göğsüme sardım

Hüzün, kadim bir dost

Doğduğumuzda alnımıza yapıştırılan barkodun üçüncü rakamı!

İlk ikisini yitireli ömür oldu

Benden öteye attığınız her adım, başınıza taş

Gözlerinizde gizlenmiş her sevgi fakir sofralarında

Saman tadında, mutsuzluk getiren aş

Yüreğime çok gördüğünüz insanlık durumu

Dünde kalmış anılar kadar canlı, şimdi

Her görüntü bir bilim kurgu

Her hatıra bir sadizm ürünü

-Hanımefendi, ellerinizde maziden kalma bu mavi, sizden almışım ellerimi.

Gün dediğin insana umut versin diye uydurulan bir zaman sürümü

Zamanın olmadığı bir yer biliyorum, gel benimle.

Kimse bulamaz bizi orada

Gel iç'ime.

Yalnızlığımda biriktirdiğim gözyaşı koleksiyonumu

Sarsılan sırtımın profesyonel fotoğraflarını

Ellerimi yüzüme gömdüğümde patlayan flaşların

İki yüzlü sanatsallıklarını

Gel de gör bi'.

Hayatın kaburga kemiğinden yaratılan acılarıma sarıl benimle

Unutmuşum, haklısınız.

Siz sevmeyi nereden bileceksiniz!

Eğer biliyor olsaydınız,

İçimdeki boşluğa kimyasal maddeler sokuşturup

Donmuş heykelliğimle selamlamazdım doğan güneşi.

Eğer siz biliyor olsaydınız el ele tutuşmayı

Parmak uçlarımdaki kalıcı soğuk

Moskova'daki Napolyon ordusunu darmadağın etmezdi.

Eğer biliyor olsaydınız insanlığı

Nazi kamplarındaki cesetlerin katili olmayı bilemezdim.

-Neden gittiniz bayım? Kalmak bu kadar mı çocuk işi?

Başının altında ellerini birleştirmiş hüznün

Sigara dumanında boğulduğumdandır yüzümdeki renksizlik

Benim siyah mısralarım vardı

Bir tutam mavi aradım yıllarca

Ellerinizden almak varken çalıp kaçtım

Oysa siz benim dünyaya geliş nedenim.

Oysa ben sizin sekiz dakikalık hazzınızın ürünü.

Oysa ben koca bir hiç'in piçlik hali.

Devrimci satırlar karalıyorum kargacık burgacık bir kalem ucuyla

Eğer bilseydim Tanrı bu kadar uzakta bana

Alnımın ortasına çizilmiş hazine haritasını

Bir silahla yok ediverirdim.

-İntiharı düşlerim ben çoğu zaman, güzel bayan. Size benzeyen tek yanım.

Ne kadar da gevşek kasların var, hayat.

Mutluluğun kapısına geldiğimde, altına kaçırıyorsun, yere saçıyorsun beni.

Yalnız kaldığım her düşte orta yerine ediyorsun koca cennetin

Cehennemin kokusu güzel geliyor o vakit

Anladım ki, cehennem genlerimden kaynaklı bir varış yeri.

-Bensiz kaldığım her gece, sizin kadar mutlu olmamıştım, bayım.

Bir beşer olma yarışı bu

Yarın'ın geniş pervazlı, kırmızı bahçeleri

Aşağıda sarp kayalıkların senfonisini sunan bir boşluk

Kendi dibime d/üşüyorum

Ölümün koordinatları kodlanmış tenime

Sarıldığım her bedende ruhumun yürek ölümü

Tuttuğum her elde, kahpelik dolu bir koku

Kendime sarıldığımda içimden kaçıyor ruhum

Ölüyor kendi içine.

Gözlerime dolan karanlığı kapayın lütfen

Acılarımı göremiyorum.

-Yirmi bahar geçti üzerimden, oysa siz hala güz. Ayrılık.

*Sustuğundan yazıyorum. O'nun için. Uzun cümlelerimin baş harfine.