Şimdi

şimdi;

kıyametidir sokaklar

kapısı kaldırıma açılan evlerin

birinden sen çıksan

diğerinden ben

yürüsek kolkola

biter mi yalnızlıklar...

şimdi;

havuzu boşalttım

inat bu ya

içine düştü balıklar...

şimdi;

çelme taktım azrailin müjdecisine

dirildi bütün hastalar...

sen boşuna dibinde beklersin darağacının

ipler çürük, örülmemiş urganlar...

şimdi;

asıl

tavuskuşunu öldüreceksin

açıldığı için kuyruk kanatlar...

iyi ama

yelpazenin iki ucunda "doğum ve ölüm" yazıyorsa

tavuskuşunun bunda ne günahı var?

şimdi;

hepimizin yaptığı

geceyi beklemekti

bir türlü söyleyemedi bunu

gündüzden korkanlar!...

şimdi;

aşk, bestesi belli tek şarkıydı

söyleyip durdu tüm yaşayanlar...

ben arınınkini duydum

sen fareninkini derken

ne duyduğunu söylemedi öteki duyanlar...

şimdi;

oynatır yaprağını kiraz ağacı

bir kuş konar dalına

bir kiraz atar daldan aşağı

dibinde güzel çocuklar!...

onların sesinde

su yürür sabaha karşı

susar dağlar!..

şimdi;

pencereden giren gün

yansır aynalara...

aynada kocaman bir umut

boyar dudaklarını, yine kapkara...

"ışıt beni gece" diye yakarır

pervaza konan kuşlara...

onlarsa pır kanat

uçarlar uzaklara...ısınır uzaklar...

şimdi;

arkası yok hayatın

tutun, önünde dikildiğin zamana

elinde bir yığın kopça

darmadağın.....