Şimdi Bir Çay Koy Kendine Ve Beni Unuttuğunu Söyle

Şimdi bir çay koy kendine ve beni unuttuğunu söyle.

Çay açık olsun, uyu çok düşünmeden.

Kalk sabah gülerek..

Perdeyi sonuna kadar arala, pencereyi aç, çek temiz havayı içine içine..

Herkese gülümse, günaydın de herkese..

Kimsen yoksa bile, geç aynanın karşısına, gülümse kendi kendine..

Tak kulaklıklarını, giy o sevdiğin eşorfmanlarını çık, öylece gez. Athena'dan Yorulmak Olmaz şarkını armağan et kendine.

Ve mutlaka gülümse.

Su birikintisinden içerken bir kediye, birbirine kur yapan o çenebaz kuşlara ve en çokta kendine gülümse..

İlerle..

Sahipsiz bir bank bul kendine ama sakın onu da sahiplenme.

Bil çünkü; senin değil o da. Gün gelir başkasıyla görürsen sakın üzülme.

Üzülme böyle şeylere..

Senin olmuyorsa, kader de mesela..

İyi geliyor inan buna.. Ama sakın sonunda isyan etme, gerek yok böyle şeylere..

Geçmişi de çok kurcalama. Yeni hayaller bul kendine..

Belki yeni bir tarz. Fakat saçını kestirmek gibi bir salaklığı sakın yapma..

Ben denedim, daha da kötü hissettiriyor.

Bir kitap al mesela

John Parkin'ın S*ktir Et kitabını önerebilirim. Henüz okumadım ama ismi cazip geliyor.

Çok kalma dışarıda, üşürsün bu aralar hava soğuk.

Eve git ve iyi bir yemek hazırla kendine..

Geç sofranın karşısına bir tabakta bana koy.

Sonra otur ve dök içini.. Ne varsa haykır, bağır çağır..

Nen varsa söyle.. Tüket içinde nen varsa..

Sonra gönder beni penceren..

Ve ben giderken gülümse..

Şimdi bir çay koy kendine ve beni unuttuğunu söyle.