Şimdi Dönüp Bakıyorum da Ardıma

yine yalnızlık odamda

yine ben

sarıldım sensizliğe

haykırdım ama duyuramadım kimselere

hep aynı müzik aynı şarkı

aynı tonda..

hiçbir şarkı anlatamıyor artık bizi..

hatırlatmıyor anıları ...

yok olmuşuz ki sorma...

yazık değil mi ... harcadığımız onca zamana

yine gündüzün ortasında çöktü karanlık

elimde fotoğrafın...

aynı renk gözyaşlarımm...

bir kaç damla..

dudağımda ismin..

mırıldanıyorum şarkımızla

belki duyarsın misali...

zifiri kuytulara sığındı yine gölgem

gelirsin diye bekliyor hayalini

belki tutarsın diye ellerimi..

belki de gözlerime bir derin bakışın...

hepsi yeter de artar bile..

nefesini bile göndersen bi solukla...

belki ben seninleyim sanmışım bunca zaman

ne bileyim .. hep sahtelere kanmadı mı bu yürek..

al işte yine avuçlarında hayatım..

masum yüreğim

iki elinin arasında...

öyle bir savaştı ki seni yaşaması.

depremler oldu artçı.. şiddetli sarsıntılı

hiç biri yıkamadı hayallerimi

yangınlar çıktı... yaktı tonlarca anımı

yaraladı içimi...

hiç biri yakamadı kül edemedi aşkımızı

sular sel oldu taştı..boğmaya çalıştı senli günlerimi

yapamadı ..

hiç biri boğamadı alıp götüremedi bizi...

ben izin vermedim..

hep kendimi siper ettim sevdamıza

dayandım dimdik ayakta..

zordu ama başardım

şimdi dönüp bakıyorum da ardıma...

senden tek bir iz

tek bir koku

tek bir parça dahi kalmamış

yarınıma

karanlığım bundanmış.. yalnızlığım

şimdi dönüp bakıyorum da ardıma ...

hepsi de boşunaymış.. boşuna...