Şimdi Yazılan Şiir Kadar Büyümüştü Şehir

Yeni yazılan şiir misali duyguluydu şehir...

Aşkın;

Gurbetten boş dönmek eli

Su döktü ardımdan hicran gözyaşın

Aşkın

Sönmek mahpus

Karanlığında

Bir de şu gardiyan bakışının

Akar çeşme

Türküde selvi dalım

Kıymetinin en kıyamet saatleridir

Saniye boşa dolanır garibim

Bir karanlık çağın

Bitişine yitip

Kaderin silgi tozu gamzende

Maya çalıyor hatıralara

Çilenin iki kapısını aralarken o dudak

Islaklığı hala durur

Dudağında

Ölüm

Kurur

Şiiri dinlendirir şehrin sakinliği...

Yüzsün bu şekil bu endam

Kirpiklerinin pasında

Dedim

Öyle bakma sünger edalı

Bütün vücudumu içtin

Yunus'un yasında

Gölgen

Adı yok bir ağaç yaprağında gizli

Gölgen

Of...

Şehrengiz kaldırım

Kudüs yanak

Çok fani saçlar

Of...

Bin günaha bedelsin

Gel gör ki

Bir ölümlüyü sevdik ikimiz

Sen ufukların ağladığı tarafta

Bense çocukluğumun virajı

Araf'ta

Yaktığın yerler yeniden

Ateşinle soğur

Bensizliğini çarmıha gerdin

Hadi

Aşkın İsa'sını doğur.

Şimdi yazılan şiir kadar büyümüştü şehir...