Simit Devrimi

Mahallemizde üç kahraman vardı

Simitçi,demirci birde babam devrimci

En erken mahallede simitçi görünürdü

:Taze gevrek cıtır cıtır simiiiiiit

Bisikletimin bozuldugu zaman

İşimin tek düştüğü isimse demirci

Ya babam hiç bir zaman göremedim

Nerdeydi,

Devrimi ilk anneme sordum

Anne devrim ne?

Bir bebeğin kendinden

Büyük sesler cıkarması..

Devrimci ne peki..

Deniize fırlatılan

Küçük bir taşın

Suda sekmesi,

Babam bir bebek bir taş değildi

İsteğim cevap bu olmazdı..

Ve

simitciye sordum

Devrim ne?

Güneşte gereğinden fazla

Durmuş kuruşmuş simittir devrim..

Off hiç bir şey anlamadım...

Demirciye sordum,,

Devrim ne..

Ateşte fazla kalırsa erir

Suya düşerse paslanır

Kafaya geldiği vakit

Büyük darbedir,

Onlara göre böyleydi

Bana soracak olursanız

Babamın eve geri dönememesidir

Devrim,,ve ölmesidir...

Sessizce..

Sinsice geçmişti zaman

Ve büyüdüm..

Mahle değişmişti

Simitçi bekir amca

Kocaman dükkan acmış

Simitin yanında cay veriyodu

Kendisi halk arsında zengindir

Bence bu bir simit devrimidir,,

Demirci amcanın dükkanıda

Yoktu ortada,sordum

Büyük bisiklet dükkanı acmış

Hemde motorlu!

Kendi halk arasında kendini beğenmiş birisidir

Bence bu bir bisiklet devrimidir

Bizim eve devrim hiç bir zaman gelmedi

Cünkü on beş yıl olmuştu babam öleli

On beş koca zaman

Ve onbeş yıl oldu devrim gelmeyeli,

Okuyunca anladım

Ağaç toprakta güzeldi

Dal ağaçta meyve dalda

Devrim mi?

Devrim ankarada....

not:Babama...