Simli Baston Gölgesi

Issızlığı terk eder hüznün kıblesinde kuşlar

Göçer içimden her mevsim

Bir besmele kuşanır dilim

Simli baston gölgesine saklanırken takati yüreğimin

Adım adım sukûtu çiğner ölüm

Vuslatı cennete varan ayakları nasırlanır anamın

Kırılır dilinde adım

Anne der ağlarım

Gözyaşımda bir nûn

Yüreğimde kurşun

Tut ellerimi anne, ben hala küçücük bir çocuğum

Ya Rab neden bu kadar ödünç ah saklar bu dizler

Babasının kör kuyularında

Yusuf'u bırakan sen değil miydin

Ve çıkaran taht-ı devrana saflığı aşkınla

Tavafındayım gel gör

Bir bastona sarılır ardımda kalan izler

O izler ki anamın babamın, sevabını günahını gizler

Benden gayrısı hep mi kör

Şu ezanlar aşkına, hicret ediyorken aşk bile toprağa

Kalbim beyhude büyüme telaşında

Topal bir yüklem saklanırken simli baston gölgesine

İnkardır koşmak, saklanmak yeniden anamın kollarına

Ya sabrın hükmü sen bilirsin gayrısını

Okunur bir sala

Musallaya konulur gönlüm

Ya büyüt

Hicranı beslerken koynumda ölüm

Ya çocuklar gibi gülsün yeniden ömrüm

Yasemin Demir 2014 Haziran ayı tortuları

Nûn : NÛN: Arap alfabesinin yirmi beşinci harfidir.

Yaratılmışlara ait görünüşlerin durum ve özellikleriyle, özet olarak işlenmiş, belirlenmiş haline denir Allah'ın "Kün" sözcüğünden ibarettir. Bu da Hazreti sözcüğünün ortaya çıkış yeri olan Levh-i Mahfuz'da kaderin geçerli olduğu biçimde oluşur. Ayrıca siz benden daha bilgilisiniz' anlamında da kullanılmaktadır.