Sımsıkı Gri

kış gelirken eskiden üzülürdü pencereler

çağla ağacının çil çil hüzünlü çocuklaşmasına

çiçek çiçek kesilen camlarda çaresiz uzaklığın

dışarısı görünmez olurdu korkularım yaz kadar sıkıcı

kan sıcaklığında uykulardan uyanmak istemezdim

kış gelirken eskiden yoktun gene yoksun

uyanmak istemiyorum...

çoraplarımın söküğünde salya sümüktüm üşengeç

yorganımın altında sabaha ezilirken ilk gençlik düşlerim

sımsıkı gri bulutların altında yağlı saçlarımla

ucuz parfüm kokulu sereserpe gülüşünü beklerdim

kaldırımlar sakinken ağlamaya öykünen

sarhoş serçelerle bir...

kahırlı tipilerde gövdemi kendime siper ettim

soğuk düşlerime ulaşamadan ölmeliydi göğsümde

saklandığım yerden çıkmayacağım hiçbir zaman

kümülüslü kış akşamüstlerinde dinlediğim şarkıda

alacağım son öcümü ölürken tüm evrenden

durgun suyun saflığını kıskanarak sevgilim yalnızlık...