Şimşir Tarak

Darağacım kurmuşlar çatlamış narlar baskın

Bekledim gözlerini aldılar benden

Aynalar çaktılar yerlerine gri ve kör

Seni bana kara yazdılar

Karanlık ve kül

Kaldı mateminde bütün gölgeler

Bütün deliler uslandı,

Aklını arar oldu tekmil veliler

Girdik bir cenge her yanı muamma

Uğruna akıttığım gözyaşlarımı

Sattım yağmura yok pahasına

Ne bir fidan kaldı geriye nede bir gül

Gül yerine diken sattılar bana

Acıyı katık eden biz değil miydik soframıza

Zoraki ayladılar korkuları üstümüze

Ayrılık kattılar,

Kanla tablanan o son resmimize

Kaldık bir başa, bir de taşa

Taş dediğin çakıl değil

Kap desen bakır değil

Hangi çığlık sıradaki

Uyandır anne beni

Kabus bu akıl değil

Anlamını yitirdi bütün renkler

Mesela beyazı kirlettiler

Siyah desem siyah değil

Eklediler ve berkittiler

Sevgi denilen en makul yanlarımızı

Yerine başka bir uzuv naklettiler

Kapattılar bütün yollarımızı

Ömür ki geçti benden

Ben yar senin için geçtim serden

Bilinmeyen neydi sorgularımız mı,

Yoksa hiç uyunmayan uykularımız mı?

Her şey hazan oldu

Bak yüzüm de, sözüm de değişti

Dert sen değil seni bekleyişti

Darağacım kurmuşlar, meyve diye taşlarlar beni

Zerk edilmiş yüreğim yokluğuna;

Terk edilmiş bir aşkım

Şimdi yazmaya başlarlar beni

Körüdüm badem gözlü oldum

Kelidim sırma saçlı...

Başucumda eşkıyalar;

Yalandan şimşir taraklı...