Simsiyah

gözlerim çeksede özlemini

yüreğim hiç yitirmedi ümidini

benden sonra kimseler tuttu o küçük ellerini

unutmadım giderken söylediğin o sözleri

dudaklarına simsiyah acılar dökülsün

bana olduğu gibi gözbebeğinden yaşlar süzülsün

ben ölemedim belki sen ölürsün

benim kadar seven olmadığını birgün görürsün

benim yerime başka yürek koydun

aşkımızı kör hançerle oydun

sen benliğime çokdan doydun

önce sevdin sonra kovdun