Sineklerin Tanrısı
Dışarıda korkularla süslenmiş
Bir karanlık var
İçimde sevgilerin yeşerdiği
Berrak bir aydınlık
Golding 'im şimdi sanki
Elimde kapağı mavi kitap
İçindeyim sayfaların
Bir gölge gibi ağaçlarda
İzindeyim çocukların
Önce birlik duygusunun hüküm sürdüğü
Bir duygu imparatorluğuydu çocuklar
ardından hakikatin kışkırttığı
Korkular gözükür yolun diğer ucundan
Ve acımasız gerçeklere
Kalemini değdirmişti Golding
Küçükten büyüğe
Sevgiden korkuya
İyiden kötüye
Bir evrim çarkı dönüyor
Çeviren eller birbirine tanıdık
Oysa dönüyor durmadan
Akışına kızgın gibi zamanın
Her biri semboldü çocukların
Simon'un iyiliğe
Roger'in kötülüğe
Ralph'in lidere
Jack'ın diktatöre büründüğü bir ada
Ve birer aynaymış gibi
Yansıyordu her şey sayfalardan
Aklın baskın olduğu Domuzcuk gibi
Kimisi peşindeydi hakkının
Kimisi ise güçsüzlüğünden
Yanındaydı zorbalığın
Oysa her şey bir hiç için
Belki kurtuluş
Belki de kuvvet içindi
Lakin sönmedi hiçbir zaman
Umuda yakılmış ateşler
Ve Simon kavradı her şeyi
Sonra acı bir son
Dudaklarda insanı titreten
''Bizden başka canavar yok belki...''cümlesi
Domuzcuk'un, diğer bir deyişle
Aklın yok oluşuna seyircisiz
Bir sahneydi ıssız ada
Nihayetinde yalnız kalmış Ralph'ın
Vahşilerden/kötülerden kaçışı
Bir tarafta ikizlerin hainliği
Bir tarafta olanca kuvvetiyle patlamış savaş
Ve ortada yangından etkilenen canlılar
En sonunda beklenmedik kurtuluş
Oysa her cümlesinde
Binbir şey saklamıştı Golding
Bizler de onlar gibiydik
Kimimiz iyi
Kimimiz kötü
Kimimiz kurtuluş çabasında
Kimimiz yenik düşmüş hırsına
Peki neydi denizkabuğu?
Güç mü?
Adalet mi?
İnsanları/çocukları bir arada toplayan neydi?
Onu bizlere bıraktı Golding
Ve çekildi mağarasına sineklerin tanrısı
Oysa dumanlar yükselir
Adanın dört bir yanından
Güneşin batmasıyla kayboluyor gölgem
Şimdi elimde yalnızca bir kitap
Ve kapatıyorum gözlerimi
Önce derin bir nefes
Ardından tükenmez bir huzur
İki sevgili gibi sonunda
Bakışıyoruz karanlıktaki aydınlıkla
Gözlerimizde mutlu bir tebessüm
İzliyor bizi sadece duygular