Sırrı Faş Etmek

Zamanı tuttum avuçlarımda

Savurdum sonra

Düşlerimi devşirdim alacalı bir gündüze

Sonra kanadım içten içe

Eh biraz olmalıyım dedim sonra

Gözyaşıyla pişirdim gönülcüğümü

Suladım karartılarını kalbimin

Ve ayna sırlandığında

Göründü kendime aksim

Özüm, ruhum nereden gelmişti?

Galu bela! dedi içimdeki ses kulaklarıma

Açtı ellerimi huzur ummanına

Haniydi ipim?

Kim kurtaracaktı beni bu derdestten

Bismillaaah dedim ve körükledim

Yandıkça kalbim gelmekteydim

Döndükçe ruhum kendine

Hissetmekteydim.

Ben, yani Ene

Acizdim

o yüzdendir hep başa dönüşüm

işte o yüzdendir

yanmak...içten içe.