Sivil Savaş

I

Yaşarken, ölümü soludu ciğerlerim

Görüş mesafemde bir kuru ateş yer aldı hep

Nasihatlara yalıtkan kafam,

Varamadı kendi bildiği doğrunun tadına.

Yokluğunun isi sinerken üzerime,

Eziyet olur dokunuşların bana

Ve can verilen şarkılar

Bir uçuk daha ekler ağzıma.

II

Tütün kokar bana esen rüzgarın nefesi

Ve ellerimde karbonmonoksit kırıntıları

Fikrim ağır tahribatdayken,

Beyaz tenine hasretim,

Beynimdeki kanserojen savaşı azdırır

III

Kendi muharebemden geri dönüyorum

Teslimiyetin masumiyetinde şimdi bu adam

Açısını düzeltir hayata

Sararmış gülüşlerin,

Görsel kirliliğinde,

Hava kabarcıkları selam durur,

Yarı paslı iradesine...