Siyah...

Manastır manifestoları!

İlk günah: Kırmızı elma

Yanakların...

Bayır düz dik yok oluş

Nefes bahşetsen: hayat

Bulur gecemiz

Arala dudaklarını: hecemiz

Sokağın bittiği yerde: Yatağımız,

Yıldız, soluk sokulmuş: Ay yüzüne

Şehvetin pırıltıları: Öpüyorum,

Göğe merdiven sanki: Bacaklarını.

Siyah: Kamçılı bir düşün

Ateşli kraliçesi...

Bir aşk rahibesi,

Sıtmaya tutulmuş eller: Açık,

Duaya duruk; içinde,

Bir dolu temenni

Dudağı duadan öte

Dokunuşlarında titrek: Dudağımın,

En mahrem yerinde saklı: Günahı.

Elleri parmaklarına tutanak: İnce,

İncecik sanki dokunsam: Kuyu,

İndikçe derine; ihtiras.

Lavlar sinesinde saklı: Bir çift yanardağ

Patla...

Volkan taşmaları lav artıkları: Dik,

Göğüs uçları: Sanki

Mihrapta tövbeye duruyor: Unutmuş,

Peder bakışlı: Kışkırtıları.

Bir mum yakıyor: Katedral

Görkemli iki sütun: Bacakları,

Çan sen sus: Sus sen,

İsyana çağırıyor hırıltıları.

Bileklerin, Uzunca yolculuk: Kollarında,

Alevde gezinen bir beden,

Sekiyor ayaklarım: Dudaklar,

Bir değip bir sekiyor: Ta ki,

Gerdanına akan ter: Anlımdan,

Tuzlu bir dil sanki: Ab'ı hayat tadıyor

Şah damarın: Ne o göğsün,

Yaralı bir hayvanın, neşesini taşıyor!

Acı değil kıvranışlarımız

Birazdan: Arşa Yükselecek

Haykırışlarımız.

Kapı:

Sütunlar arasında: Giz,

Aralanınca dipsiz: Yolcu,

Nefessiz: Oyun çengisiz.

Yılan kabuk bırakıyor: Dibine,

Düşecek günahın: Al elmaları.

Günahın armonisi geziniyor kulaklarımızda

Siyah, bedenler umarsız.

Beyaz güvercinlere kaldı: Af,

Dilemenin duası.

Ah keşke:-Serkeş bir gecenin ardından-

Sabahın,

Bir dili olsa.

Gözlerin,

Günahına ağlasa: Ağıt,

Yaksan geceye/düşe.