Siyah-beyaz-sessiz

Küstürdüm

Denizime anlam katan martıyı

Sular kanadı

Sonra yaraları kabuk bağladı

Suya yazmıştım hüzünleri

Alıp götürsün diye

Taşıyamadı

Gecelerce ağladı...

İnceldi duygularım iyice

Kopmasına ramak kaldı

Bir düğüm attım inadına

Tam orta yerine

Canımı acıtacağını bile bile

Aldım telefonu elime

Özlemden kavrulsa da sesim sesine

Bir yanık türkü olsan da dilimde

Olmadı...

Basamadım sen yazılı tuşlara bir türlü

Cesaretim üşüdü...

Düştü ahize elimden

Siyah- beyaz ve sessiz bir film gibi

Usulca öptü sesim sesini

Duyamadın...

Naime ÖZEREN