Siyah Taverna
Kızıl kadının gözlerinde bitince cümleleri,
Saçlarına asmış tüm hikayesini
Ve o günden beri, eksik idi gül cemali...
----------------------------------------------------------------
Azizim
Bir gece daha biterken şişenin dibinde
Mor dudaklar arasında kahkaha satmaktayım
İnsanlara
Eğlenceli bir bar masasında
Bi puro için, bir kağıt satmakta
Şu meteliksiz akıl...
İki baldırı çıplak dudak görmekteyim
Ne güzellerdi... Pürüzsüz, pespembe
İmrenesi gelirdi duman kokan ağızların
Şiirimi koysam bahse, alsam bi çift pembe dudak
Belki de kelimelerden daha çok şansım yaver giderdi...
İşte...
İşte masamın sağ ucunda
Floransalı bir kadın oturmakta
Elleri, eklem çizgisi olmayan ellerinde
Yeni yapılma fildişinden şarap var
Ooo matmazel... Buyrun, buyrun bahsime katılın
Fazla bir şey istemeyeceğim...
İşte, şu sol cebimde bakir hazinem var
Sizin... Evet, evet sizin...
Bi çift dudağına girerseniz kartların başına...
Kadının dizlerine temas edecek şekilde
Bir Alman beyi oturmakta
Sanırım biraz köhneleşmiş dudakları
Olsun... Benimkilerden daha körpe en azından...
Buyrun bayım, bi bardak bira ikramım
Dudaklarınıza karşılık sizden de vereceğim hazinemi
Eğer güveniyorsanız kendinize...
Sevmezdim eskiden konuşmayı
Kan içinde çekilmez bu Dünya çünkü
Konuştukça kan batanların işi bu et parçaları
Ama olsun
Bu laneti üstümden atabilirdim belki...
--------------------------------------------------------
Kartlar dağıtıldı
Elimde iki as, karşılıklı bakışmakta
Dişleri sızlıyor, sanırım kanamakta etleri
Sinirden oluyor bazen
Hanımefendi dudaklarındaki kırışıklıkları öldürürcesine gülümsemekte
Adam sıvazlamakta çenesini
Açılmakta kağıtlar; ikiler, üçler, dörtler, beşler
Ama aptal bir akla sahibim
Kurtulmak uğruna arttırıyorum bahsi
Kadın karşılık veriyor, ah ne güzel dişleri var
Adam pas geçiyor... Sanırım iyi gününde değil..
Adam açıyor kağıtları, açıldıkça kağıtlar başımda ter taneleri sicim olmakta...
Son bir hışımla rest çekiyorum, tüm hazinemi koparıyorum küçük defterimden
Bir şımarık kahkahası atıyor kadın,
Kent diyor... Kent...
Eklem çizgisiz elleriyle tüm hazinemi almakta
Ve tütün sarıp çakmakta çakmağıyla...
Kelimelerim cehenneme düşerken
Sahibesi bit dolu saçlarını çekiştirip hışımla çıkmakta
Bu eğlenceli masadan...
Ve söylenmekte tüm kederini:
-Sonu yok azizim içmelerimin
O kelime boyu düşünmelerimin
Bi mavi Uğruna satmayı
Şiirlerin
Pupa yelken kağıtlardan
O rengarenk kalemlerden utanırım
Utanırım diz boyunu aşan şarkılardan
O gözü Neşe tablolardan
Utanırım azizim, renkler istifa bende
Bir sevişmenin teninde kaybettim Sözlerin bakirliğini
Ve şimdi yeni yeni tadılmakta belki
O kırmızı ay gecelerinin üstünde
Kavuştak vakitlerin birleşik olma zamanı
Ki
Kıyamet gelmeden bitsin
Bu zift karası geceler...
Ağlamakta şimdi o sitareli semalar
Ve katran dolmakta göz pınarına...
-Özür dilerim kelimelerim
Özür dilerim sizden
Koca bir yük vagonunda
Terkettiğim için sizleri
Oysa en etkili içkim
En kuvvetli dumanımdınız
Kırık havalarda bile geldiniz yanıma
Çamur dolu yollarda bile koştunuz benim için
Karda bile don ayazında
Düşüverdiniz aklıma
Oysa aşk...
Kağıdın saflığı için mürekkep değdirmeye kıyamamaktı
Biz hep kirlenmiş aşkları seçtik...
Özür dilerim kelimelerim
Sizi buraya kadar yordum
Size katıklar mı hazırlasam
Gümüş taslarda gül şerbeti sunsam
Ellerinizi yıkasam ılık sularda
Kahkaha attığınızda yüzümü sürsem
Gözyaşlarınızı silsem
Kahredesice yüreğimdendir ama
Kağıdıma arkadaş edebilsem sizi...
Ah o tavernalar
Ah Çingene kızları,
Ah deniz tarlalarının o ufuk gözlü yağız sevdalarım...
Utanıyorum, utanıyorum kelimelerim
Oysa günah ettiğim günahları bile işlemeye
Maruz kalbim...
Ve ben size veremem gümüş taslar, ilaç kokulu şerbetler
Benim varım yoğum
Bilmem kaçıncı el bi kalp
Bi de seneler öncesinde tahtalarını kaybettiğim bi akıl...
Utanıyorum kelimelerim, utanıyorum
Sizleri gördükçe
Kirlenen kağıtlar hatrına
Yazmadığımdan utanıyor
Utanıyorum...
E F T E L Y A...
(Akdeniz'i cebinde taşıyan kız... )