Siyah Topuk

toz duman şehrin huysuz gövdeli çamurunda

giz suyun sakladığı ıssızlık yürek yarası kuyuların..

düşü sessizlikle uyuyan dudakların toprağıyla uzanıyorum yıldızlı göğün

gün sabahına..

g/özümün gürültüsünde ağaç haritası derinleştirirken uçurumları

ayazda sevdaya duran tan gibi doğrul

ey kalbim.

efsunlu avuçlarında nar

azade gecenin güverteli lav’ı

biliyorum ayrılıkları

dilime ürken durakları ve

içimdeki çocuğu

buz tırnaklarında dünyanın kan karanlığı

öncesiyle yıkanan siyah topuk

ki boşluğun kırmızısına giydirilen düş atı yolları bir aynayla

kendimi tanımakta

kanat incisi tekrarları

martı melekleriyle..

susmanın gölgesine vuran göç bedenler

her takvim iklim geçirir iliğime

gizli pencerenin nehrine vururum y/üzümü

birbirini bekleyen kıyılar

Ya da duyguları biçimlenen döngüler gibi

bir yerdeyiz işte

devrederken karanlığı

kim var ki dünyaya kalan

olduğum kadar tohum bırakıyorum sandığa

gökyüzünün uçurtmalı tepeleri

yol soluğu

çadırlı rüzgarların iyi bildiği

tarihin göğsünde ay omuzum

yanık fısıltıların sabır bezesinde

bozkırların doruk kuşları

bir ağızlık tesbihime k/ovulmuş

ne varsa amenna

Ay bekliyor bizi

.....