Siyah Ve Ben
siyah ve ben...
derken;
beyaz geldi
gözlerim kan kırmızı ağlarken
yüzümde bir gülümseme
hala unutamamıştım seni
gelense sen...
hemen sildim gözlerimi
toplayı verdim
şimdiye kadar veremediğim güllerimi
çeki düzen verip hali hayatıma
istemedim beni bu halde görmeni
gelecektim yanına bir rüzgar gibi
birde baktımki !
ellerinde
bilmediğim iki yabancı
bir elinde bakmaya doyulmayan ay parçası
diğerinde yüreği parçalayan bir sancı
yuva kurmuşsun...
bende dayanılmaz tarifi olmayan bi acı
döndüm hemen sırtımı
seneler önce yaptığın gibi
izledim seni
uzak ama bir o kadar da yakından
yüzlerinizde gülümsemeler
imrenmedim değil hani
bir anda ben yine ben oluverdim
siyah zaten beyaza hakim
kararıverdi dünyam
sen sevdiklerinle el ele giderken
biliyorum
artık kapanmayacaktı yaram
dedim ya siyah ve ben
terketmiyecek beni çıkmadıkça can bedenden...