Siyahım..

Sanırım ben;

Ay yüzünün süslediği gecenin zifiri karanlığı,

Adını diğerlerinin arasına kazıyıp sayfalarımı kopardığın eski bir yalnızlık kitabı,

Sedir ağacının aşındırıp hayatın gülümsemelerine sallandığın kurumuş dalıyım...

Masmavi hayallerine inat koyu denizin gel-git lerine mahküm en derin yeri,

Sonsuz bir yol misali uzadıkça uzayan, mutluluğunu bozan kesik kesik yol çizgileri,

Sokak lambaları esliğinde ürkek adımlarla yürürken seni yalnız bırakmayan, ayaklarının altındaki gölgeyim...

Manzarasına hayran kalıp öylece baktığın ölü bir deniz,

Görmediğim gamzelerini bir anlık gülümseten manasız ve kiralık bir gülüseme,

Yaz yağmurlarını kucaklayan gök kuşağının bilmediğin, baktığın fakat göremediğin dışlanmış tek rengiyim...

Kusura bakma kendimi tanıtamadım

Ben sadece Siyahım...