Siyahin Asil Yalnızlığı

Yine yalnızlık yine ayrılık...

Sen gidince koptu hayatla bağlarım...

Sen gidince hücrelere bölündü benliğim...

Umut bitti, ben bittim, bitti herşey!

Her yer karanlık her yer bataklık....

Sen gidince öldü bu şehir!

Tüm ışıklar karanlığa yenildi.

Nefret ettim kendimden...

Her yeri siyaha boyadım kanım karanlık, ruhum gri, düşlerim ise sadece kelimelerden ibaret