Sızı

artık beni ıslatan yağmurlar yağmıyor bu şehre

git gide çölleşiyor içim

yokluğun gece gözlü kuzgunlar gibi üstüme üşüşüp

yedi boğum akrepler gibi zehir kustukça içime

gitgide ağırlaşıyor var olmanın dayanılmaz hafifliği

aforoz edilmiş müritler gibiyim artık bu şehirde

benim komşuların en selam/s ı z ı

benim bütün arkadaşların en hayır/s ı z ı

darağacına gider gibi sokağa çıkıyor

inime girer gibi giriyorum eve

bırak kahkahayı

bir tebessüm bile doğum lekesi gibi sırıtıyor yüzümde

bilirim artık gelmesine gelmezsin de

gelirsen eğer

tamda şimdi gel

sabrın dişine kan değmeden

gözlerinden mutluluk içen gözlerim

başka göze değmeden gel

giderken hangi kimliğinle geçtinse sınırlarımdan

gelirken o kimliğinle gel

dök saçlarını çıplak omuzlarına

bir sokak köpeğini doyurur gibi doyur gözlerimin açlığını

kimsesiz odaların kuytusunda

dudaklarının en hırçın yanı ile dokun çürük dudaklarıma

hediyen olsun bıraktığın o ince s ı z ı

ahh içimin ıs/s ı z ı

korkma sızlamaz kasıkların

hadi yeniden doğur bizi