Sızımsın

Kim bilir hangi kıyısız akşamlarda

Hangi yakınsız sevdalarda

Sabahlamaktasın?

Avuçlarımdaki sıcacık kumlarda

Ayaklarıma kapanıp,

Sonra çekip giden

Dalgalardasın...

Anlamsızım...

Gönlümün çağlayanı

Şimdi

Bir martı çığlığı kadar

Yalnızlıklardasın...

Söyle gülüm...

Hangi gönül bu kadar

Denk düşer sevdana?

Hangi bakış

Bir ömrü anlatır sana?

Öksüzsün şimdi

Bir kırık sandal gibi

denizlerin ortasında..

Yoksun...

Yalanda olsan yoksun...

Düş de olsan, hayal de olsan

Konuşmuyorsun.

Upuzun bir çöl yalnızlığı

Gibi

Susuyorsun...

Konuşmazım, yakamoz bakışlım.

Bu suskunluğunla bana

Konuşmayı öğretiyorsun...

Göğsüme umursuzca süzülüp giden

Bir yaşla,

Yolsuz yordamsız esip geçen bir

Rüzgârla,

Ara sıra ahla, yasla,

Umutsuz bir umutla

Bana geliyorsun...

Hoyratım! Asi rüzgârım!

Hangi yamaçlarda takılıp

Kaldın?

Hangi iklimsiz baharlarda

Sevdamı bıraktın?

Unutkanım!

Şimdi yazdığın yalnızlık

Masalında

Hem oynayan hem oynatansın...

Bir yanık bir aşk kokusu geliyor

Uzaklardan,

Uzağımsın...

Ertelenmiş ve hiç kullanılmamış,

Düşler kadar

Uzağımsın...

Ve hiç bir felsefesi yok artık

Hayatımın

Bütün yorumlar

Çakışıyor bir yerlerde,

Ne kendime çekebiliyorum hayatı

Bütünüyle,

Ne de fırlatıp atabiliyorum sana.

Bulunmazım!

İçimde dolaşan kör mayınım.

Günbatımlarında hep

Bitmeyen bir sen varsın!

Yalnızlıktasın...

Harcadıkça çoğalan bir hasret yolluyorsun

Her gece bana

Ellerime aniden düşen kızıl günbatımım

Oluyorsun.

Kanlı gün batımımsın.

Dünlerde ölen bugünüm

Bugünlerde ölen yarınımsın...

Yarınsızımsın...

Sızımsın...