Sızına

acısız hayat ,erken bir ölümdür.

''o'' özü direnen ,

ölümlü bir aylaklık hali..

ham sevinçler sunuyor.

olgun hüzün ikliminde.

kendine sızıyor.

ekmeğini diil hayatın,

şarabını ayırıyor, kendine.

nilkotin kokuyor doğumları

ışığı sönük akşamlar geçiriyor,

ağır ağır batıyor kendi gündüzünde...

yitirdikleri oldu,

kazandıklarında.

kaybedişi de oldu,

kayboluşunda.

anımsadıkları da oldu

hatırlamadıklarında.

unutmuşlukları da oldu

sağ/rımsadıklarında.

''acı'' kendine sızıyor

şimdi! nişangah aynasında...

bize acıyor...

vurmuşlukları oldu ,

sevdasına vurulmuşluklarıda.

ölümüde oldu

kedere yeni doğumlarıda

beklemeleri de oldu

gelişiyle yeni bir yıkım.

kendine hiç birşey oldu

yalnızlığında herşey.

'bul'un/masına

ihtiraslarda olurdu ,aldatmalarında

bağlılığında ,emanet

emanetinde ihanet.

tarihinde 'soy'

kırımında hançer ve zehir.

yutuluyor ateş ,

ateşiyle ,son yangınlarında...

depremleride oldu

şiddeti 'bilir'ide.

selleride de oldu

ağlayış yoğuşmalarında.

sağlamlığıda oldu duruşlarında

zemininde kaygan.

sonluğuda oldu bitmeyişlerinde

size ve bize!

yakışmışlığı da oldu,

anlatılmaz ama

anlaşılır sevimsizliğide