Şizofren Duygusal İstanbul'da

Burası ölüm

Burası artık soğuk, çünkü sen buradasın

Bakışlar ölüm, bakışlar ayrılık

Ki ayrılığın tüm türevlerini uyguladın zaten bedenime,

Artık İstanbul da anlamaz beni

İstanbul yalan, İstanbul hicran sen gittin gideli...

Bulaşıyorum sokaklarında kendi kendime,

Bir tinerci çocuk olup bıçak çekiyorum benliğime

Bir de duygusallığıma mahkum bırakıp kendimi, telefona gidiyor elim

Duygusallık yalan, şizofren bir duygusalım sen gittin gideli...

Bir izmarit gömüyorum Kadıköy'de,

Sonra sen kokan ellerimi duaya açıyorum Eyüp'te

Bir şiir düşürüyorum Kız Kulesi'nde

Ve o gün İstanbul'u idam ediyorum kirpiklerimde...

Sol yanım buruk, sol yanım boşluk.

Cenaze kokan bir genç var, giderken solda dönerken yine solda...

Bozuk düşler bırakıyorum avucuna, ?'Allah sevdiğine kavuştursun'' diyor,

Sevdiğim sevdiğine kavuşuyor... kahretsin...

Eğer sıra gelirse bana gitmelerden, gideceğim diyorum,

Ve omzuma dayayıp kırık düşlerimi gidiyorum...

Şimdi söndürün İstanbul'un ışıklarını

Karanlıkla süsleyin sokaklarını bu kentin

Ya beni yakın, ya da İstanbul'u cehenneme atın

Ya beni yakın, ya da ölümüm artık çok yakın...