Şizofren Günceler

kokunu çalıp yangın yerinden

arka ceplerime doldurdum

kimselerin olmadığı kalabalıklarda

sevip, okşayıp...

boğazını sıkıyorum sonra

gömüyorum vicdan mezarlığına

topraklar toprak değil

kürek bağrımı eşiyor

kör bir ateşte

kör kütük sarhoş oluyor tenim

kör düğüm oluyorum ağır sözcüklerde

iplik iplik sökülüyor yokluğun nakışı

oyuklardan varlık kanıyor

hüzzam gülüşler besteleniyor kaçak notalarda

avuçlarım mızrap yarası

yollara basmaya korkuyorum

ayaklarımdan daha yorgunlar

zamanı durdurdum

rüzgar esmiyor

güneş saklanmıyor bulutların ardına

yağan yağmur değil

bütün seslere sağırım

aynalar seni sızdırıyor kırıklarından

satır aralarında esir kaldı

mavi bir düşün ak gerdanı

daha kaç yıl yatar çürümüş mahzenlerde

kuş cesetleriyle koyun koyuna...

şarap ve ölüm korkusu

belini büküyor insanlığımın...