Şizofrenik Psikozlar

Bir yanım sessiz çocuk

Sokak lambalarında ısınıp,

Candan tebessümlerle beslenen

Kaldırım taşlarını yastık bilip,

Yorgan niyetine gökyüzünü üstüne çeken

Diğer yanım epeyce uçuk

Uçurum kenarında oturup,

Düşlediği sevdayı gözlerken

Yalnızlığın sessiz çığlığını işitip,

Yardan aşağı tepetaklak düşen

En akıllımız objektif az buçuk

yaşamdan güneşli günler beklerken,

Bize aldırmayıp,

Bazen önde, bazen arkada kalan gölgem

Evet doktor!

Biz üç kişiyiz bu yolculukta

Ne beraber olmayı,ne ayrılmayı becerebilen

Durduğumuzda öleceğimizi biliriz

Hızla ilerlememiz işte bu yüzden,

Hayatın keskin köşelerinden.

***

Unutmadan;

Şu dördüncüsü de kendini şair sanıyor

Gülme, harbiden...

amoureux poète ...toi amoureux İstanbul...

*Deneysel*