Şizofren/in Notları - 3
" Gün batımını ve tan vaktini gördüm, ama ikisi arasında kendime hep gidecek bir yer buldum. Yalnızca yoksulluk ya da kötülüğün, şehri kendilerine karanlıktan gün ağarana kadar dolaşılacak bir manzaraya dönüştürdüğü insanlar, ancak onlar şehrin benden esirgenmiş bilgisine sahip. Benim her zaman gidebileceğim bir yer vardı..."
Walter Benjamin
Şizofren/in Notları - 3
I.
Cesaret topladım hayata
Kavga için
Çiçeklerin uçurum kokanlarını sevdim
Düşmek için
Hayatla dalga geçtim durmadan
Ölmek için
Ve seni sevdim bir akşam üstü
Şiir için
Artık sevebildiğin kadar çok sev hiç gelmeyeni
Bırakma sakın gitmesin
Onunlasın artık unutma
İstesen de kimseyi sevemezsin
II.
Artık yalnızız
Uzun bir sürede yalnız kalacağız
Yalnızlık artık bizim bir sığınağımız
Onca enkazın ardından yalnız/lık/lar/day/ız
/Bende benim olmayan şeylerle
Yalnızım/
Güneş artık karanlığı doğuruyorsa hayatın şafağına
Gözler bakmıyor
Dudaklar gülmüyorsa böyle doya doya
Sevgiler boğuluyorlarsa bir biri ardına
Ve halen eskimemişse kalp yalan Yanlış aşklarla
Bir bedeli olacak elbet bedeni inkarın
Bu yalnızlıkların
İlk yazında ömrü kurşunlamanın...
/Buysa o sevdiğim gözlerin inan kederimden öleceğim
Hayatın kazdığı kuyuların içine sen diye düşeceğim/
Önce kendini çadırdın
Sonra kalbini
Bu şehrin denizi uğruna
Dalgalar da tükürdü şimdi aşkına
Ağlama !
Boş yere ıslanmasın bedenin
Kuruyamazsın
Boşuna rüzgarlara güvenme
Kendine gel
Kendine gel
Gelişin böyleyse
Git o zaman yeniden gel
III.
Kirlenmiş bir yalnızlığa rehin düşse de beden
Bıkma özgürlük mücadelenden
Bir gün susacaktır ayrılıklar
İhanet yazan bedenler asılacaktır meydanlara
Şiirler darağacına
Bir gün martılarda uçar kim bilir
Kanlı toprak semalarında
Hep balıklar mı aptal olacak
Şimdi yalnızlığa rehin düşse de ömrün
Dedim ya hayatını hep özgürlüğe büyüt
O özgürlüğü de korkmadan kalbinle yürüt
Çünkü sen
Sevmeyi başarabildiğin kadar
İnsansın!