Sobe

Değimli ki artık düştü yüreğine.

Değimli ki artık dilin söyledi.

Değimli ki artık gözlerinde perdelendi.

Onu duyup

Onu yaşarsın.

Varlığın bütünleşmiştir onunla...

Geceleri rüyalarını süsleyen

Sabahları avuçladığın su

Balkonda yüzünü yalayan esinti

İçinde dolaşan odur artık...

Gülümsediğinde..

O böyle demişti..!

Ağladığında..

O istemezdi dersin...

Denizin enginliğinde

Dipsiz boşluklar oluştuğunda içinde

Onu ararsın kıyıda, köşede

Kapatıp gözlerini saymaya başlarsın

Bir,iki,üç......Elma dersem çık

Armut dersem çıkma..

Çocuksu mutluluklar yayılır yüzüne....

.....Ve SOBE.!

Ellerini uzatır..

Tutsun... Bırakmasın... Sarılsın istersin...

Ellerin havada asılı kaldığında

Evcilik oyununun en heyecanlı yerinde

Bebeği elinden alınmış bir çocuk gibi

Üzgün, mutsuz, isyankâr

Basarsın çığlığı..

Hayırrrrrrrrrrrrrrrrrrrrrr...