Soğuk Odalar
Yazgıma giydirdiğim kefeni
ellerimle parçalamadan az biraz öncesiydi
Teneşirde paklayıp düşüncelerimi
İki başı mamur bağladım
bende kalanları
Düşmenin zarafetini
Üşümenin her haline dolamıştım
Soğuk odalara kilitledim
az biraz sonrasında
Bilirsin
İnsan
düşer
bazen
Rüyalarda dolaştım bir müddet
Seninle hep aynı noktada
Karşılaşmalarımız vardı
Hayat koymuştum adını
Evleri saran huzuru bilir misin
Camdaki tüllerin
bahar rüzgarlarıyla sallanışı gibiydin
Yüreğime
tadını ve kokusunu hiç bilmediğim
polenler taşımıştın günlerce
Soğuk odalarda uyuttuğum
düşlerim vardı
düşüşlerim
Yüreğin kalburüstü haliydi duygularım
Başka nasıl yaşardı insan
Kendi ölümünü yıkayan bir gassalken
Bilirsin
düşer
toprağa ansızın
insan
düşer
Soğuk odalardan sonsuzluğa
Nasıl havalanacaktım
Ve nasıl yazacaktım
dirilişimi
Bilirsin işte
Kendi öyküsüyle
Büyür insan