Sokak Çocuğu

Hayatın göğsünde bir kafesi eksik

Bir kafesi de parmaklık içinde

Benim anne elleri çıldırıcasına titreyen

Nefesini bir kez olsun hissedemeyen yavrun

Niye benim güzel annem bir başıma saldın

Köhne hayatın ıssız parklarına

Biliyormusun düşlerime sığmıyorsun

Sen benim hayat yolunda kurumuş gülümsün

Belki mahşerin birinci gününde nice güller

Açar yüzümüzde solmamak üzere

Özledim anne seni görmeden

Duymadan sesini özledim anne

Şimdi de beni yetimhaneye bıraktılar

Uyuyamıyorum anne duvarlar seni hatırlatıyor

Duvarlar buz,duvarlar şaşkın,suskun

Dayanamayıp kaçıyorum

Sonra benim güzel annem

Koca kaya ya çıkıp denize seni haykırdım

Belki hırçın dalgalar seni getirir diye

Olmuyor ayak uçlarımı ıslatıyor sadece

Gökyüzüne yakıştırdım gözlerini

Sende özledin biliyorum

Çünkü her gece yağıyorsun yanaklarıma

Çok üzülüyorsun biliyorum yağarken

Ben üşüyorum anne işte bundan biliyorum

Ölüm rüzgar gibi savruluyor gözüme

Seni çiziyor gözbebeğime yüzüm şımarıyor

Seni özledim anne görmeden duymadan sesini

Özledim annem........................................