Sokak Çocuğunun Hayali

Yağmur yağıyordu

Ben ağlıyordum

Sokaklar soğuktu

Yüreğim ise boş

Şimşekler çakıyordu

Duygularımın gökyüzünde

Anlaşılmak diyordum

Ne kadar zormuş meğer

Bir çocuk olarak yaşarken

Gökkuşağının solmuş bedeninde

Sıcaklığı diyordum

Hani bir annenin yüreği var ya

İşte o sıcaklık nasıldır

Bir kedi gibi kıvrılarak

Uzanıvermek dizlerinin üstüne

Sonra saçlarında hissetmek

Yumuşacık ellerinin okşayışını

Ve sonra da

Yavrum diyerek bağrına basılmak

Nasıl bir duygudur bilir misin?

Gözlerimi açtığımda tanıştığım

Soğuk duvarların hissiz gözleri

Bir annenin sıcaklığına hasret kıldı beni

Kıskançlık duyguları taşıdım hep

Annesiyle yürüyen çocuklara

Sokakta yürürken yalnız başıma.

Ezildim hor bakışların ağırlığında

Büzüldüm büzüldüm bir duvarın kenarına

Yıldızlara baktım son bir umutla

Annem olur musunuz dedim

Soğuk gecemin yalnızlığında

Ellerimi uzattım masumca

Anne anne diyerek hıçkırıkların arasında

Küçük bedenim üşüyordu

Soğuk taşlar sarıyordu kollarına

Annenin sıcaklığı diyordum

Ne kadar güzelmiş meğer

Cansız bedenim düştüğünde toprağa

Bir meleğin kanatlarında

Yükselirken göklere

Hani diyordum olsaydı

Dünyada da bir meleğim

Adına anne deseydim

O da beni alsaydı kollarına

Sevseydi sımsıcacık nefesiyle

Bulutların hüznü yerine

Güneşin sıcaklığını yaşasaydım

Kırlarda uçurtma uçursaydım

Üstüm başım kirlenseydi

Sonra da kızsaydı bana annem

Özür dileseydim ellerinden öpseydim

Sonra babam olsaydı

Sarılsaydım ona korkuyla

Babam deseydim suçlu gözlerle

Affederdi belki biraz kızsa da

Ama bir limanın olurdu sığınacak

Sıcacık bir liman değil mi?

O zaman anne demezdim yıldızlara

Çöplerden ekmek toplamazdım

Hadi yemeğini yesene oğlum derdi

Kızardı yemek yemediğim için

Ama hiç yaşamadım biliyor musun?

Çocuk olmanın nazlı yaramazlığını

Hani bir melekleri olurmuş

Çocuklar geldiğinde dünyaya

Onları kanatlarında uyutacak

Adına da anne derlermiş.

Ama ben seni hiç görmedim meleğim

Kokun nasıldır hiç bilemedim

İşte şimdi çekiliyorum göklere

Gül yüzlü bir meleğin kanatlarında

Ama gözlerim hüzünlü hala

Sokaklarda yaşayan kardeşlerim

Benim gibi şanslı olur mu bilmiyorum

Anne sıcaklığı diye sarıldığımız

O sıcacık nefes kokan torbalar var ya

İşte o torbalar anne babalarımız

Bırak meleğim bırak bunları

Biz sokakların soğuk taşlarını

Anne diye sarmışız kollarımıza

Ve düşüyoruz son nefesimizde

Meleğimizin şefkat kanatlarına

Ey Allah'ım

Dünyada adına melek denilen

Cennetler ayaklarına serilen

O anneler var ya o anneler

Kanatlarını dikenlerle süslerler mi?

Çocuklarını bırakırlar mı sokaklara

Sokakların soğuğuna mahkum ederler mi?

Bilmiyorum Allah'ım bilmiyorum

Senden son bir dileğim var

Şeytanlaşacak melekleri ne olursun

Bizlere anne diye verme olur mu?

Ben geldim sana hüzünlü yürekle

Ama benden sonraki umut tohumlarını

Ne olursun kanadı dikenlerle süslenmiş

Melek maskeli şeytanlardan koru