Sokak Köpeği

bir sokak köpeği gibi yalnız kaldığında,

yalnız tek düğmesinin iliklediğin

kısa kollu gömleğinin altından titrersin

öyle usul usul ki sanki ağlar gibi

şenlik alanlarında

fotoğraf makineli kızların yanındaki adam

olamayarak başladığın yolun sonunda

yaşlı gözlerini zalim bir kağıt mendille silersin

bir alametin habercisi gibi yanıp sönen

boynu bükük sokak lambasının yanından

karşı kaldırımdan geçen güzele bakarken

ve hayalindeki o kocaman çınar ağacını düşlerken

meydan okur gibi her dalı yaprağıyla

uçurumun kıyısında bakarken deniz kokusunun nedenine

gölgesinde dinlenen hüzünlü sen

seneler öncesinden hatırladığın o şarkıyı

hem de güya amatör bir grubun

bir kez daha dinlersin ve o sözler

"yalnızlık paylaşılmaz" ve sen gülersin

fısıldarken ağacın kulağına bilmiş bilmiş

ama dostluk paylaşılır

tıpkı aşk gibi...